Aftelversjes

Meisjes uit de bovenbouw riepen een mateloze nieuwsgierigheid bij me op. Tijdens de schoolpauze zocht ik mijn toevlucht aan de rand van het gedeelte waar de meisjes speelden. Daar hinkelden ze of sprongen ze touwtje, vaak zwijgzaam, soms met een glimlach.
Slechts een enkele keer kwam het gegiegel boven het geschreeuw van de voetballende jongens uit. De voortdurende strijd die de doerakken op het grasveldje voerden interesseerde me totaal niet.
Daar zittend op het muurtje van het schoolplein voelde ik me geborgen. Dichtbij de oudere meisjes, die mij wel leken te begrijpen, liet ik me bekoren door hun aftelversjes.
Op het moment dat ze hun sprongen maakten, kon ik onder de rokjes heel even het wit van een onderbroekje zien.