Beter dan de rest

Tegen het einde van de vakantie stelde ik me steeds hetzelfde doel voor het volgende schooljaar. Ik wilde hoe dan ook de aandacht  van de leraressen trekken, hun lieveling worden en op één van de drie treden van het podium staan. Het liefst op de middelste en tevens de hoogste trede, de andere twee plaatsen zouden mij een gevoel van ongenoegen geven. Beter dan de rest, dat is wat ik wilde zijn. Mijn beslissing stond al gauw vast.
Dit zou de enige wedstrijd zijn waarvan ik me de winnaar kon noemen. Dit was namelijk mijn terrein, de rest van de wereld had ik aan mijn vader overgelaten, die kon alleen hij veroveren.