Het circus van pa


De meeste kinderen hadden hun weektaak afgerond en het was een drukke vrijdagmiddag in de klas. Uiteraard was er een uitzondering; ik zat volmaakt stil achter mijn bureau. Mijn weektaak was een ware worsteling, iedere week weer. Ik gluurde liever naar de meisjes uit de andere groep acht. Hun opkomende borstjes leken mij nieuwsgierig aan te kijken. Sjans had ik echter zelden met mijn buitenboordbeugel en mijn grote oren.
Even tevoren had juffrouw Wanda iedereen stil gekregen toen de besnorde man in een oud-Perzisch maliënkolder in de deuropening stond. Daar stond hij dan, indrukwekkend als een ware strijder van de Sjah.
‘Goedemiddag kinderen, ik ben de vader van Levien en ik ben zojuist uit het circus ontsnapt.’
De hele klas brulde het uit, er werd met stoelen gegooid en iedereen begon te springen. Behalve ik, ik stortte zowat in elkaar. Nog nooit heb ik me zó diep voor mijn vader geschaamd. Alhoewel het circus van pa slechts enkele minuten duurde, was de klas niet meer te houden. De juffrouw was ten einde raad en probeerde de klas te bedaren, tevergeefs.
Vanaf het moment dat mijn vader de allertofste pa van de school werd, had ik ineens nieuwsgierige meisjes uit de andere groep acht aan mijn zij.